H μικρή Στέλλα από...μικρή είχε καλλιτεχνικές ανησυχίες. Στην αρχή ήθελε να γίνει ζωγράφος, αλλά η μαμά της που ήταν φυσικός της έλεγε πως με αυτό το επάγγελμα δεν θα βγάλει λεφτά και πως καλύτερα να γινόταν κάτι άλλο "σχετικό" πχ αρχιτέκτονας. Έπειτα της μπήκε η ιδέα στο μυαλό να γίνει συγγραφέας αλλά έμαθε πως συγγραφέας δεν γίνεσαι αλλά γεννιέσαι. Μεγαλώνοντας σκέφτηκε να γίνει μουσικός αλλά η μαμά της, είχε και πάλι ανησυχίες για την μελλοντική της οικονομική κατάσταση σε αυτήν την περίπτωση. Ύστατη έκφραση της καλλιτεχνικής της υπόστασης υπήρξε η επιθυμία να γίνει ηθοποιός. Αντί όλων αυτών έγινε τελικά φυσικός προς μεγάλη ανακούφιση της μαμάς και πλέον συναδέλφου της. Μην μπορώντας όμως να λησμονήσει τα παιδικά της όνειρα, έψαξε να βρει κάποια άκρη στο νήμα της επιστήμης όπου θα χωρούσε και η τέχνη. Το βρήκε αρχικά στην διδακτική των φυσικών επιστημών, στην επικοινωνία της επιστήμης και ένα ωραίο πρωινό σκόνταψε πάνω στην ομάδα Scico. Και έζησαν αυτοί καλά και ... η μικρή Στέλλα πολύ καλά!