Η Ευλαλία γεννήθηκε με πολλούς προβληματισμούς... Διαρκώς αναρωτιόταν γιατί οι μεγάλοι συνηθίζουν να λένε και να πιστεύουν πράγματα που είναι σταθερά και ακλόνητα (βεβαίως βεβαίως), ενώ μπορεί να μην είναι έτσι... Και ποιος θα αποφασίσει για το σωστό ή το λάθος, για το δίκαιο ή το άδικο, για το καλό ή το κακό; (ουφ!) Έτσι, μεγαλώνοντας (και για να μην το ρίξει στην τρελή) αγάπησε τη φιλοσοφία (κι εθίστηκε ανεπιστρεπτί...). Προτού φιλοσοφήσεις, όμως, πρέπει να μάθεις (αμάν πια!) κι έτσι γνωρίστηκε με τις επιστήμες, την ιστορία και τη φιλοσοφία τους. Περίπου τότε η Ευλαλία έπαψε να δαγκώνει τα χείλια της από ανασφάλεια (παρότι συνέχισε να στραβομουτσουνιάζει συχνά πυκνά) κι αφέθηκε να παρασυρθεί από τη γοητευτική περιπέτεια της γνώσης. Αυτή η σχέση κρατάει για περισσότερο από έντεκα χρόνια τώρα και γίνεται ολοένα πιο δημιουργική κι ενδιαφέρουσα.
Login
Αναζήτηση
Υπενθύμιση κωδικού